支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
谓挥动鞭梢使发声。
引唐•李白 《行行且游猎篇》:“金鞭拂雪挥鸣鞘,半酣呼鹰出远郊。”王琦 注引《广韵》:“鞘,鞭鞘也。”宋•王禹偁 《寿宁节祝圣寿》诗之二:“数声飞电响鸣鞘,香褭金炉映赭袍。”明•汤式 《端正好·元日朝贺》套曲:“九龙车霞光闪闪明芝盖,五凤楼日色瞳瞳映赭袍,隐隐鸣鞘。”
挥鞭作声。
引唐·李白〈行行游且猎篇〉诗:「金鞭拂雪挥鸣鞘,半酣呼鹰出远郊。」宋·张孝祥〈浣溪沙·霜日明霄〉词:「霜日明霄水蘸空,鸣鞘声里绣旗红,淡烟衰草有无中。」
拼音:míng qiào
释义:挥动鞭梢使发声
["◎装刀、剑的套子。如 刀~。剑~。","◎拴在鞭子末端的细皮条。如 鞭~。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
yín míng
míng jiào
hú míng xiāo zào
lóng yuè fèng míng
gěng yè nán míng
xiān míng
léi míng
qiāng míng
míng luán
míng jī
míng kē
míng yuān
xiào míng
míng chī
míng dāng
míng wǔ
jiàn míng
duó qiào
míng fèi kè
qín sè hé míng
míng líng
lù míng yàn
míng jīn shōu jūn
míng luó hè dào
míng quán
míng jiá
míng huáng
míng jú
guàn míng
míng kē qǔ
zhòng yàn lù míng
hú míng gǒu dào
yī míng
fēng míng qín
băi niăo tí míng