支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
指柔缓的乐声或歌声。
古乐律名。
引唐•白居易 《小童薛阳陶吹觱篥歌》:“缓声展引长有条,有条直直如笔描。”清•吴伟业 《和杨铁崖天宝遗事诗》之二:“浩唱扇低槐市月,缓声衫动石头风。”
引《资治通鉴·后周世宗显德六年》:“昔 黄帝 吹九寸之管,得黄钟正声,半之为清声,倍之为缓声,三分损益之以生十二律。”
["①物体振动时所产生的能引起听觉的波。如 ~音。~带。②消息,音讯。如 ~息。不通~气。③说出来让人知道,扬言,宣称。如 ~明。~辩(公开辩白)。~泪俱下。~嘶力竭。④名誉。如 名~。⑤音乐歌舞。如 ~伎(女乐,古代的歌姬舞女)。~色。"]详细解释
["①慢,与“急”相对。如 ~步。~行( xíng )。~慢。迟~。②延迟。如 ~刑。~办。~役。~征。刻不容~。③放松,松弛。如 ~和。~冲。~解( jiě )。和~。④苏醒,恢复。如 ~气。~醒。"]详细解释
huăn hé
yuàn shēng yíng lù
shū shēng lăng lăng
bù zuò shēng
fèi yǐng fèi shēng
suí shēng qū hé
yáng shēng
gāo xiăo shēng
yă què wú shēng
yǒu shēng wú shí
shēng wén guò qíng
shàn shēng
bù zé shēng
huān shēng
luán shēng
huăn zhé
shōu shēng
wēi shēng
dà zhāng shēng shì
diào shēng xié lǜ
shū huăn
yī kǒu tóng shēng
huī shēng
hé shēng
shēng lì chăng
jí mài huăn jiù
huăn bù dāng chē
wén wù shēng míng
shēng qǔ
gé zhǐ shēng
jūn shēng
zhèng qiū huăn
dùn jì xiāo shēng
hòu shí xiān shēng
biàn zhǐ zhī shēng