支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
蛙鸣。比喻俗物喧闹。
鸣叫的青蛙。
引《晋书·后妃传论》:“识暗鸣蛙,智昏文蛤。”宋•苏轼 《用旧韵送鲁元翰知洛州》:“鸣蛙与鼓吹,等是俗物喧。”清•唐孙华 《夏日园居杂咏》之三:“眼底雌雄看鬭蚁,耳中鼓吹厌鸣蛙。”
引宋•范成大 《喜雨》诗:“昨遣长鬚借踏车,小池须水引鸣蛙。”明•刘基 《冬暖》诗:“野畦落日舞残蝶,小池过雨喧鸣蛙。”
蛙鸣,拼音 :míng wā,比喻俗物喧闹。
["◎两栖动物的一科,无尾,后肢长,前肢短,趾有蹼,善于跳跃和泅水。种类很多。如 青~(俗称“田鸡”)。牛~。~泳。~人。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng hòu dàn
hè míng zhī shì
lǘ míng yī shēng
gěng yè nán míng
yī niú míng
míng luó kāi dào
qiāng míng
wā guō
míng jī
fèng míng
cháng míng
xiào míng
míng bì
míng fú
míng gōng
míng guăn
míng wén
míng shèng
wā gē
míng lǜ
dòu míng
jīn gǔ qí míng
míng xián
míng hé luán
míng zhēng
jǐng dǐ wā
cháo míng diàn chè
míng jīn shōu jūn
shū háng yī míng
míng yín
léi gǔ míng jīn
gǔ bó qí míng
lù míng yán
áo míng biē yīng
liăng bù wā míng
zhōng xiăng qìng míng